Wypalenie zawodowe (burnout) zostało wprowadzone do Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-11 jako zespół wynikający z chronicznego stresu zawodowego (kod QD85). Trzy wymiary według modelu Maslach Burnout Inventory: wyczerpanie emocjonalne, depersonalizacja (cynizm wobec klientów/pacjentów), obniżone poczucie osobistych osiągnięć. Grupy ryzyka: zawody pomocowe (lekarze, pielęgniarki, nauczyciele, pracownicy socjalni, ratownicy), zawody związane z wysoką odpowiedzialnością i kontaktem z ludźmi. Czynniki ryzyka: przeciążenie pracą, brak kontroli, niewystarczające wynagrodzenie, brak wsparcia, niesprawiedliwość, konflikt wartości. Skutki: depresja, choroby psychosomatyczne, absencja, fluktuacja kadr, błędy zawodowe. Diagnoza: kwestionariusze MBI (Maslach Burnout Inventory), OLBI (Oldenburg Burnout Inventory). Profilaktyka: rotacja zadań, superwizja zawodowa (psychoterapeutyczna), urlopy regeneracyjne, work-life balance, mentoring, programy wsparcia EAP (Employee Assistance Program). BHPomocnik dostarcza wzory ocen ryzyka psychospołecznego i programów wsparcia.