Bezpieczeństwo pracy zaczyna się od wiedzy i doświadczenia

Wścieklizna (weterynaria)

Wścieklizna (weterynaria)

Wirusowa choroba ośrodkowego układu nerwowego, przenoszona przez ślinę chorych zwierząt.

Wścieklizna wywoływana przez wirus Rabies (rodzina Rhabdoviridae) klasyfikowana jest jako czynnik biologiczny grupy 3 (Rozporządzenie MZ z 22.04.2005 r.). Droga zakażenia: ślina chorego zwierzęcia poprzez ugryzienie, zadrapanie lub kontakt z błonami śluzowymi. Rezerwuar: lisy, jenoty, nietoperze, dzikie zwierzęta. Polska ma status kraju wolnego od wścieklizny lądowej (2014), nadal występuje w populacji nietoperzy. Zawodowo narażeni: weterynarze, technicy weterynarii, pracownicy schronisk dla zwierząt, leśnicy, myśliwi, hycle, badacze nietoperzy. Profilaktyka pierwotna: szczepienie ochronne (3 dawki w schemacie 0-7-21/28 dni) zalecane dla osób z grup ryzyka. Po ekspozycji - profilaktyka poekspozycyjna PEP: szczepienia w 5 dawkach + immunoglobulina swoista przy ranach głębokich, rozpoczęta natychmiast po ekspozycji. Choroba po wystąpieniu objawów ZAWSZE śmiertelna. Choroba zawodowa poz. 26.5. BHPomocnik dostarcza wzory dokumentów dla weterynarii i schronisk.