Tężec wywoływany jest przez beztlenową bakterię Clostridium tetani, której przetrwalniki występują powszechnie w glebie, kurzu, odchodach zwierzęcych. Droga zakażenia: rany kłute, miażdżone, oparzenia, rany zanieczyszczone glebą. Klasyfikacja jako czynnik biologiczny grupy 2 (Rozporządzenie MZ z 22.04.2005 r.). Zawodowo narażeni: rolnicy, ogrodnicy, drogowcy, hodowcy zwierząt, weterynarze, kanalizatorzy, pracownicy zieleni miejskiej, służby porządkowe, budowlani. Profilaktyka pierwotna: szczepienie ochronne (DTP - błonica, tężec, krztusiec) z dawkami przypominającymi co 10 lat. Po urazie z ryzykiem tężca: dawka przypominająca szczepionki Td, w przypadku braku odporności - immunoglobulina swoista. Skutki: kurcz mięśni żwaczy (szczękościsk), uogólnione napady kurczowe, niewydolność oddechowa, śmiertelność do 10-20% nawet przy intensywnym leczeniu. Choroba zawodowa poz. 26.7 wykazu. BHPomocnik dostarcza wzory dokumentów dla rolnictwa i ogrodnictwa.