Choroba dekompresyjna (DCS - Decompression Sickness, choroba kesonowa) to choroba zawodowa ujęta w pozycji 25 wykazu chorób zawodowych. Patogeneza: uwalnianie pęcherzyków azotu w tkankach i krwi przy zbyt szybkim obniżeniu ciśnienia (wynurzanie, wyjście z kesonu, lot po nurkowaniu). Klasyfikacja: typ I łagodny (bóle stawów - bend, wysypka, zmęczenie), typ II ciężki (objawy neurologiczne - paraliż, zaburzenia równowagi, drgawki, oddechowe - zatory płucne). Narażeni zawodowo: nurkowie zawodowi (technika, ratownictwo, archeologia podwodna), pracownicy kesonowi (mosty, tunele), personel komór hiperbarycznych. Profilaktyka: tabele dekompresji (US Navy, DCIEM), powolne wynurzanie (max 9 m/min), przystanki dekompresyjne, mieszanki helowo-tlenowe (heliox) na głębokościach powyżej 60 m, zakaz lotu w 24 h po nurkowaniu. Leczenie: bezwzględnie rekompresja w komorze hiperbarycznej (terapeutyczna tabela US Navy 6) - im wcześniej, tym lepiej. Badania profilaktyczne: kardiologiczne, audiologiczne, neurologiczne. Praca podwodna regulowana Rozporządzeniem MZ z 17.09.2007 r. BHPomocnik dostarcza wzory dokumentów dla nurków zawodowych.